Charles VIII

💡 Architects remember Charles VIII for importing Renaissance tastes, textures, and artisans, reshaping châteaux like conversation partners learning a new, elegant grammar.

معماران، چارلز هشتم را به خاطر وارد کردن سلیقه‌ها، بافت‌ها و صنعتگران رنسانس به یاد می‌آورند، که کاخ‌ها را مانند شرکای مکالمه‌ای که در حال یادگیری دستور زبان جدید و ظریف هستند، تغییر شکل دادند.

💡 This, and the confiscations which followed, divided between Charles VIII. and the Archbishop of Embrun, gave a fatal blow to Waldensianism in the valleys.

این امر و مصادره‌های پس از آن که بین شارل هشتم و اسقف اعظم امبرون تقسیم شد، ضربه مهلکی به فرقه والدنسیانیسم در دره‌ها وارد کرد.

💡 The death of Louis, in 1483, deprived them of their protector, and the Italian policy of Charles VIII. rendered him less indifferent to the wishes of the Holy See.

مرگ لویی در سال ۱۴۸۳، آنها را از حامی خود محروم کرد، و سیاست چارلز هشتم در قبال ایتالیا، او را نسبت به خواسته‌های واتیکان بی‌تفاوت‌تر ساخت.

💡 Young and impulsive, Charles VIII launched Italian adventures that dazzled courts yet strained treasuries, teaching Europe that ambition travels faster than supply wagons.

چارلز هشتم، جوان و عجول، ماجراجویی‌هایی را در ایتالیا آغاز کرد که دربارها را خیره کرد اما خزانه‌ها را به شدت تحت فشار قرار داد و به اروپا آموخت که جاه‌طلبی سریع‌تر از ارابه‌های تدارکات سفر می‌کند.

💡 Diplomacy after Charles VIII resembled chess played on steep stairs, every move expensive, dramatic, and occasionally brilliant despite inconvenient gravity.

دیپلماسی پس از چارلز هشتم به شطرنجی شباهت داشت که روی پله‌های شیب‌دار بازی می‌شد، هر حرکت با وجود سنگینی ناخوشایندش، پرهزینه، چشمگیر و گاهی اوقات درخشان بود.

💡 Charles VIII, as has often been said, brought back the Renaissance to France from that expedition; but he brought her back a captive chained to the wheels of his cannon.

همانطور که اغلب گفته شده است، شارل هشتم رنسانس را از آن سفر به فرانسه بازگرداند؛ اما او فرانسه را در حالی که اسیر و به چرخ‌های توپ‌هایش زنجیر شده بود، بازگرداند.