celestial horizon

💡 We have still to define a great circle of the celestial sphere that is of equal importance with the celestial equator and the celestial horizon.

ما هنوز باید دایره عظیمی از کره سماوی را تعریف کنیم که از اهمیت یکسانی با استوای سماوی و افق سماوی برخوردار باشد.

💡 The celestial horizon is the intersection of the celestial sphere by a plane passing through the center of the earth and perpendicular to the normal.

افق سماوی، محل تقاطع کره سماوی با صفحه‌ای است که از مرکز زمین می‌گذرد و بر خط عمود است.

💡 On the celestial horizon are the north, east, south and west points.

در افق سماوی نقاط شمال، شرق، جنوب و غرب قرار دارند.

💡 The celestial horizon is the great circle ninety degrees from the zenith, an abstract plane sailors visualize instinctively.

افق آسمانی دایره بزرگی است که نود درجه از سمت الراس فاصله دارد، چیزی انتزاعی که ملوانان هواپیما به طور غریزی آن را تجسم می‌کنند.

💡 Tutorials used the celestial horizon to explain dip corrections, making math serve ocean rather than intimidate.

آموزش‌ها از افق سماوی برای توضیح اصلاحات شیب استفاده می‌کردند، و باعث می‌شدند ریاضیات به جای ترساندن، در خدمت اقیانوس باشد.

💡 As fog lifted, the celestial horizon concept clarified sextant readings that previously felt like maritime witchcraft.

با کنار رفتن مه، مفهوم افق آسمانی، قرائت‌های زاویه‌ی دید را که قبلاً مانند جادوگری دریایی به نظر می‌رسیدند، روشن کرد.