carillonneur

💡 After the recital, the carillonneur explained how gloves and forearms share the work when thunder is requested.

پس از اجرای قطعه، نوازنده‌ی گروه توضیح داد که چگونه دستکش‌ها و ساعدها هنگام درخواست رعد، کار را به اشتراک می‌گذارند.

💡 “It’s just sort of broadcast, so there’s a responsibility, I think the carillonneur has, to play music that everyone is able to appreciate.”

«این فقط نوعی پخش است، بنابراین به نظر من مسئولیتی وجود دارد که نوازنده‌ی موسیقی باید موسیقی‌ای را بنوازد که همه بتوانند آن را درک کنند.»

💡 “I thought, ‘When I’m going to be the carillonneur, I’m going to change the repertoire so the people are going to look up.’

«با خودم فکر کردم وقتی قرار است نوازنده‌ی اصلی باشم، رپرتوار را طوری تغییر می‌دهم که مردم سرشان را بالا بگیرند.»

💡 The carillonneur practiced before dawn, testing new arrangements while pigeons served as uncritical audience.

نوازنده‌ی ساز قبل از طلوع آفتاب تمرین می‌کرد و در حالی که کبوترها به عنوان تماشاگران بی‌چون و چرا حضور داشتند، تنظیمات جدید را آزمایش می‌کرد.

💡 A student shadowed the carillonneur, learning dynamics on instruments that refuse microphones and favor muscle memory.

شاگردی سایه به سایه، نوازنده‌ی ساز را دنبال می‌کرد و دینامیک سازهایی را یاد می‌گرفت که میکروفون نمی‌پذیرند و حافظه‌ی عضلانی را ترجیح می‌دهند.

💡 He recalled in 2018 that he met a student carillonneur while the two were studying organ together.

او در سال ۲۰۱۸ به یاد آورد که در حالی که با هم ارگ می‌خواندند، با یک دانشجوی کاریل‌نوِر آشنا شده بود.