cardinal virtues

💡 Parents modeled the cardinal virtues at home: fair turns, thoughtful choices, measured treats, and brave apologies after inevitable mistakes.

والدین فضایل اصلی را در خانه الگو قرار می‌دادند: چرخش‌های منصفانه، انتخاب‌های متفکرانه، خوراکی‌های سنجیده و عذرخواهی شجاعانه پس از اشتباهات اجتناب‌ناپذیر.

💡 Here, he comes to see the cardinal virtues of loyalty and self-sacrifice through a different lens, as a group of “lost toys” show him the liberated advantages of the single life.

در اینجا، او فضایل اساسی وفاداری و فداکاری را از دریچه‌ی دیگری می‌بیند، چرا که گروهی از «اسباب‌بازی‌های گمشده» مزایای رهایی‌یافته‌ی زندگی مجردی را به او نشان می‌دهند.

💡 It’s a tribute to sloth, slacking, impossible yearnings — the cardinal virtues.

این ادای احترامی است به تنبلی، اهمال‌کاری و آرزوهای محال - که از فضایل اصلی هستند.

💡 The curriculum connected the cardinal virtues to civic life, showing how justice, prudence, temperance, and fortitude shape budgets and bus schedules.

این برنامه‌ی درسی، فضایل اصلی را به زندگی مدنی مرتبط می‌کرد و نشان می‌داد که چگونه عدالت، تدبیر، میانه‌روی و بردباری، بودجه‌ها و برنامه‌های اتوبوس را شکل می‌دهند.

💡 Community organizers referenced the cardinal virtues when drafting codes of conduct, translating philosophical ideals into practical meeting behaviors.

سازمان‌دهندگان جامعه هنگام تدوین اصول رفتاری، به فضایل اصلی اشاره کردند و آرمان‌های فلسفی را به رفتارهای عملی در جلسات تبدیل کردند.

💡 But thoroughness and transparency, in lesser matters as well as these of life and death, are cardinal virtues regardless.

اما دقت و شفافیت، چه در مسائل جزئی‌تر و چه در مسائل مربوط به زندگی و مرگ، صرف نظر از هر چیز، از فضایل اساسی هستند.