Camus

💡 She underlined Camus with a pencil, appreciating sentences that refuse despair while refusing easy consolation, too, during finals week.

او با مداد زیر کامو خط کشید و در طول هفته آخر، از جملاتی که ناامیدی را رد می‌کنند و در عین حال تسلی آسان را نیز نمی‌پذیرند، قدردانی کرد.

💡 A philosophy club argued whether Camus encourages rebellion or resignation, then agreed courage often means showing up for ordinary responsibilities.

یک باشگاه فلسفه بحث کرد که آیا کامو شورش یا تسلیم را تشویق می‌کند یا خیر، سپس توافق شد که شجاعت اغلب به معنای حاضر شدن برای مسئولیت‌های عادی است.

💡 She studied French to read Camus without a net and order pastries with a confidence croissants reward generously.

او زبان فرانسه را آموخت تا آثار کامو را بدون تور بخواند و با اعتماد به نفس، شیرینی سفارش دهد و کروسان‌هایش را با سخاوتمندی پاداش دهد.

💡 He became a newspaper columnist and won international acclaim in 2015 for his first novel The Meursault Investigation, which was a reworking of The Stranger by Albert Camus.

او ستون‌نویس روزنامه شد و در سال ۲۰۱۵ برای اولین رمانش «تحقیقات مورسو» که بازسازی رمان «بیگانه» اثر آلبر کامو بود، تحسین بین‌المللی را به دست آورد.

💡 Risen likens the dormant durability of such national hysteria to the illness described by Albert Camus in his 1947 novel “The Plague.”

رایزن دوام خفته‌ی چنین هیستری ملی را به بیماری‌ای که آلبر کامو در رمان «طاعون» در سال ۱۹۴۷ توصیف کرده است، تشبیه می‌کند.

💡 Corbet likens the moment to Albert Camus’ novel “The Stranger” when a character explains all the factors that went into the moment when he killed someone in cold blood.

کوربه این لحظه را به رمان «بیگانه» اثر آلبر کامو تشبیه می‌کند، زمانی که یکی از شخصیت‌ها تمام عواملی را که در لحظه کشتن بی‌رحمانه کسی نقش داشته‌اند، توضیح می‌دهد.