blackfellow

💡 There is a superstition about abstracting the kidney fat of a blackfellow for promoting luck in fishing, and this is said to be done in various ways.

خرافاتی در مورد استخراج چربی کلیه ماهی سیاه برای افزایش شانس در ماهیگیری وجود دارد و گفته می‌شود که این کار به روش‌های مختلفی انجام می‌شود.

💡 The blackfellow generally wears his hair long, and usually caked into thick matted rope-like coils, with a band of red above the forehead, or else a native dog’s tail.

سگ سیاه معمولاً موهایش را بلند نگه می‌دارد و معمولاً به صورت حلقه‌های ضخیم و طناب‌مانندی جمع می‌کند، با نواری قرمز بالای پیشانی، یا شاید دم سگ بومی.

💡 Guides annotate maps where blackfellow once labeled places, replacing slurs with respectful Indigenous names.

راهنماها نقشه‌هایی را که زمانی سیاه‌پوستان مکان‌ها را با برچسب مشخص می‌کردند، حاشیه‌نویسی می‌کنند و توهین‌ها را با نام‌های محترمانه بومی جایگزین می‌کنند.

💡 The term blackfellow appears in colonial texts and is now recognized as offensive; scholars quote it critically, never casually.

اصطلاح «سیاه‌پوست» در متون استعماری آمده و اکنون توهین‌آمیز تلقی می‌شود؛ محققان آن را به صورت انتقادی نقل می‌کنند، نه به صورت اتفاقی.

💡 As a further protection against lurking blackfellow or prowling dingo, a man slept in a small wooden portable cabin, called a watch-box, close by the sheep.

برای محافظت بیشتر در برابر کمین سیاه‌پوستان یا دینگوهای پرسه زن، مردی در یک کلبه چوبی کوچک قابل حمل، که جعبه نگهبانی نامیده می‌شد، نزدیک گوسفندان می‌خوابید.

💡 When students encounter blackfellow in archives, instructors teach context, empathy, and careful citation practices.

وقتی دانشجویان در بایگانی‌ها با سیاه‌پوستان مواجه می‌شوند، مدرسان زمینه‌سازی، همدلی و شیوه‌های دقیق استناد را آموزش می‌دهند.