black-footed ferret

💡 Vaccination campaigns protect the black footed ferret from plague, an unglamorous but crucial chapter in comeback narratives.

کمپین‌های واکسیناسیون، راسوی پاسیاه را از طاعون محافظت می‌کنند، فصلی نه چندان جذاب اما حیاتی در روایت‌های بازگشت.

💡 To boost the black-footed ferret genes, scientists hope to one day breed Elizabeth Ann’s male offspring with a captive black-footed female, thereby ferreting out any domestic genes.

دانشمندان امیدوارند برای تقویت ژن‌های راسوی پاسیاه، روزی فرزند نر الیزابت آن را با یک راسوی ماده پاسیاه در اسارت جفت‌گیری کنند و از این طریق هرگونه ژن اهلی را از بین ببرند.

💡 Scientists have created a healthy clone of a black-footed ferret by using DNA from a ferret that died over 30 years ago.

دانشمندان با استفاده از DNA یک راسوی سیاه‌پا که بیش از 30 سال پیش مرده بود، یک کلون سالم از آن ایجاد کردند.

💡 Conservationists reintroduced the black footed ferret to prairie dog towns, celebrating nocturnal whiskers and hard-won survival.

طرفداران محیط زیست، راسوی پاسیاه را دوباره به شهرهای محل زندگی سگ‌های دشتی معرفی کردند و به خاطر شب‌زنده‌داری و بقای سخت به دست آمده‌اش مورد ستایش قرار دادند.

💡 Fusing a ferret fibroblast with an egg cell made an embryo, and a clone - Elizabeth Ann the black-footed ferret - was born in December of 2020.

با ترکیب فیبروبلاست یک راسو با یک سلول تخم، جنینی تشکیل شد و یک کلون - الیزابت آن، راسوی پاسیاه - در دسامبر ۲۰۲۰ متولد شد.

💡 A sleepy black footed ferret peeked from a burrow during our night survey, blinking like a tiny bandit.

در طول گشت شبانه ما، یک راسوی پاسیاه خواب‌آلود از لانه‌اش بیرون آمد و مثل یک راهزن کوچک پلک می‌زد.