Bellotto

💡 In 1938, the Jewish department-store magnate Max Emden, who left Germany before the Nazis took power, sold three city views by the 18th-century painter Bernardo Bellotto to an art buyer for Hitler.

در سال ۱۹۳۸، ماکس امدن، صاحب فروشگاه‌های زنجیره‌ای یهودی که پیش از به قدرت رسیدن نازی‌ها آلمان را ترک کرده بود، سه تابلوی منظره شهر اثر نقاش قرن هجدهمی برناردو بلوتو را به یک خریدار آثار هنری هیتلر فروخت.

💡 Auction records showed how Bellotto values rose steadily as museums broadened narratives beyond a few blockbuster names.

سوابق حراج نشان داد که چگونه ارزش‌های بلوتو به طور پیوسته افزایش یافت، زیرا موزه‌ها روایت‌های خود را فراتر از چند نام پرفروش گسترش دادند.

💡 The gallery hung Bellotto beside Canaletto, inviting viewers to compare skies that tell different truths about the same canals.

گالری، بلوتو را در کنار کانالتو آویزان کرده بود و بینندگان را دعوت می‌کرد تا آسمان‌هایی را که حقایق متفاوتی را در مورد کانال‌های یکسان می‌گویند، مقایسه کنند.

💡 But the Museum of Fine Arts, Houston, which ultimately came to possess the third Bellotto, has rejected the Emden heirs’ claims since 2007.

اما موزه هنرهای زیبای هوستون، که در نهایت سومین بلوتو را در اختیار گرفت، از سال ۲۰۰۷ ادعاهای وراث امدن را رد کرده است.

💡 Students sketched a Bellotto cityscape, practicing perspective lines that converge like well-behaved thoughts after coffee.

دانش‌آموزان منظره‌ای از شهر بلوتو را ترسیم کردند و خطوط پرسپکتیوی را تمرین کردند که مانند افکار خوب بعد از قهوه به هم نزدیک می‌شوند.