Barthianism

💡 With God outside him, man can only listen when God speaks�a form of dialogue, mostly one-sided, which gives Barthianism its alternative name of "dialectic theology."

با وجود خدا در بیرون از خود، انسان فقط می‌تواند زمانی گوش دهد که خدا سخن بگوید - نوعی گفتگو، عمدتاً یک‌طرفه، که به مکتب بارث نام جایگزین آن، یعنی «الهیات دیالکتیکی»، را می‌دهد.

💡 Of European conditions upon which Barthianism battens.

از شرایط اروپایی که بارتیسم بر اساس آنها شکل می‌گیرد.

💡 A syllabus balanced Barthianism with dissenting voices, preventing intellectual monoculture from starving curiosity.

یک برنامه درسی، بارث‌گرایی را با صداهای مخالف متعادل می‌کرد و مانع از آن می‌شد که تک‌فرهنگی فکری، کنجکاوی را از بین ببرد.

💡 Barthianism rejects Modernism in so far as Modernism throws out too much of the Bible, too much of God.

مکتب بارت، مدرنیسم را تا جایی رد می‌کند که مدرنیسم بیش از حد کتاب مقدس و بیش از حد خدا را کنار می‌گذارد.

💡 The historian traced Barthianism through seminaries and protest movements, charting how ideas travel with passports and stubborn accents.

این مورخ، بارتیسم را از طریق حوزه‌های علمیه و جنبش‌های اعتراضی ردیابی کرد و نشان داد که چگونه ایده‌ها با گذرنامه‌ها و لهجه‌های سرسختانه سفر می‌کنند.

💡 Debates over Barthianism sometimes generate more heat than light; a decent coffee helps everyone listen longer.

بحث‌ها بر سر بارثیانیسم گاهی اوقات بیشتر از اینکه روشنگر باشند، جنجال به پا می‌کنند؛ یک قهوه‌ی خوب به همه کمک می‌کند تا بیشتر گوش دهند.