Pelagianism

💡 Debates over Pelagianism often mask pastoral concerns: how to encourage effort without erasing dependence.

بحث‌ها بر سر پلاگیانیسم اغلب دغدغه‌های روحانی را پنهان می‌کند: چگونه می‌توان بدون از بین بردن وابستگی، تلاش را تشویق کرد؟

💡 The Inquisition of Valladolid tried him on suspicion of Pelagianism, arising from some theological conclusions which he maintained and printed in 1600.

دادگاه تفتیش عقاید والادولید او را به ظن پلاگیانیسم محاکمه کرد، که ناشی از برخی نتیجه‌گیری‌های کلامی بود که او در سال ۱۶۰۰ آنها را حفظ و منتشر کرده بود.

💡 Students summarize Pelagianism carefully, because caricatures travel faster than fair definitions.

دانش‌آموزان پلاگیانیسم را با دقت خلاصه می‌کنند، زیرا کاریکاتورها سریع‌تر از تعاریف منصفانه منتقل می‌شوند.

💡 Pelagianism argues that humans can choose good without prior grace, a claim later councils pushed back against.

پلاگیانیسم استدلال می‌کند که انسان‌ها می‌توانند بدون لطف قبلی، خوبی را انتخاب کنند، ادعایی که بعدها شوراها آن را رد کردند.

💡 To ascribe the good lives of such persons to the power of nature would be Pelagianism.

نسبت دادن زندگی خوب چنین افرادی به قدرت طبیعت، پلاگیانیسم خواهد بود.

💡 He also published the History of Manicheism and Pelagianism, in which it is shown that Thomas White and his Adherents have revived those Heresies: Paris, 1674, 8vo.

او همچنین کتاب «تاریخ مانوی‌گرایی و پلاگیانیسم» را منتشر کرد که در آن نشان داده شده است که توماس وایت و پیروانش آن بدعت‌ها را احیا کرده‌اند: پاریس، ۱۶۷۴، جلد هشتم.