Avicebrón

💡 Among the philosophic Jews, the Spanish Avicebron, in his Fons Vitae, expounds a curious doctrine of emanation.

در میان یهودیان فیلسوف، آویسبرون اسپانیایی در کتاب «زندگینامه» خود، آموزه‌ی عجیبی درباره‌ی صدور (یا صدور) بیان می‌کند.

💡 Thus Avicebron approaches, as Salomon Munk observes,6 a pantheistic conception of the world, though he distinctly denies both matter and form to God.

بنابراین، همانطور که سالومون مونک مشاهده می‌کند، آویسبرون به برداشتی وحدت وجودی از جهان نزدیک می‌شود، اگرچه او به طور مشخص هم ماده و هم صورت را برای خدا انکار می‌کند.

💡 The work was made a text-book of scholastic philosophy, but neither Scotists nor Thomists, neither adherents nor detractors, suspected that a heretical Jew was slumbering under the name Avicebron.

این اثر به صورت کتاب درسی فلسفه مدرسی درآمد، اما نه اسکاتیست‌ها و نه توماسیست‌ها، نه طرفداران و نه مخالفان، گمان نمی‌کردند که یک یهودی بدعت‌گذار زیر نام آویسبرون خفته باشد.

💡 In philosophy club, we read Avicebrón on universal hylomorphism, then debated whether matter and form structure every created thing.

در باشگاه فلسفه، ما اثر آویسبرون را در مورد هیلومورفیسم جهانی خواندیم، سپس در مورد اینکه آیا ماده و صورت، ساختار هر چیزی را ایجاد می‌کنند، بحث کردیم.

💡 A translator defended rendering Avicebrón with careful footnotes, wary of oversimplifying medieval metaphysics for modern audiences.

یک مترجم از ترجمه دقیق «آویسبرون» با پانویس‌های دقیق دفاع کرد و مراقب بود که متافیزیک قرون وسطایی برای مخاطبان مدرن بیش از حد ساده‌سازی نشود.

💡 The seminar traced how Avicebrón influenced later thinkers, traveling under multiple names across languages and centuries.

این سمینار چگونگی تأثیر آویسبرون بر متفکران بعدی را بررسی کرد، که با نام‌های متعدد در زبان‌ها و قرن‌های مختلف منتشر شده است.