Areopagite

💡 Pseudo-Dionysius the Areopagite, a medieval monk, describes mystical knowledge as being “at one with Him Who is indescribable.”

دیونیسیوس آریوپاگیتیِ دروغین، راهبی قرون وسطایی، دانش عرفانی را «یگانگی با او که وصف‌ناپذیر است» توصیف می‌کند.

💡 Wright paraphrases the hilariously named philosopher Pseudo-Dionysius the Areopagite, writing that “the definer of all things” is “beyond wisdom, beyond denial.”

رایت با نقل قول از فیلسوفِ به طرز خنده‌داری نام‌گذاری شده‌ی شبه‌دیونیسیوسِ آریوپاگیتی، می‌نویسد که «معرف همه چیز» «فراتر از خرد، فراتر از انکار» است.

💡 The church is dedicated to Saint Dionysius the Areopagite, the 1st century Athens judge who converted to Christianity and became the city's patron saint.

این کلیسا به سنت دیونیسیوس آرئوپاگیت، قاضی آتنی قرن اول که به مسیحیت گروید و به قدیس حامی شهر تبدیل شد، اختصاص داده شده است.

💡 The second chapter covers the rise of monasticism, making a bold claim for the continuing influence of the mystical writings once attributed to Dionysius the Areopagite.

فصل دوم به ظهور رهبانیت می‌پردازد و ادعای جسورانه‌ای مبنی بر تأثیر مداوم نوشته‌های عرفانی که زمانی به دیونیزوس آریوپاگیتی نسبت داده می‌شد، مطرح می‌کند.

💡 The first uninspired teacher of this mystic theology is thought to have been Dionysius the Areopagite, and the martyred Bishop of Athens, or, as some say, of Paris.

گمان می‌رود اولین معلم غیرالهام‌بخش این الهیات عرفانی، دیونیسیوس آریوپاگیتی و اسقف شهید آتن یا به گفته برخی، اسقف پاریس بوده باشد.

💡 A footnote cited an Areopagite, reminding readers that titles sometimes signal institutions as much as individual biographies.

در پاورقی، به یک آرئوپاگیت اشاره شده و به خوانندگان یادآوری شده است که عناوین گاهی اوقات به همان اندازه که نشان‌دهنده‌ی زندگی‌نامه‌ی افراد هستند، نشان‌دهنده‌ی نهادها نیز می‌باشند.