anaerobic digestion

💡 Food waste is sent to an anaerobic digestion plant, and converted into energy by burning the methane waste that comes from it, with the by-product being used for farm fertiliser.

زباله‌های غذایی به یک کارخانه هضم بی‌هوازی فرستاده می‌شوند و با سوزاندن زباله‌های متان حاصل از آن به انرژی تبدیل می‌شوند و محصول جانبی آن برای کود مزرعه استفاده می‌شود.

💡 This phenomenon in biofilms has been used to develop various environmental and energy technologies, including microbial fuel cells, anaerobic digestion, and electrochemical sensors.

این پدیده در بیوفیلم‌ها برای توسعه فناوری‌های مختلف زیست‌محیطی و انرژی، از جمله سلول‌های سوختی میکروبی، هضم بی‌هوازی و حسگرهای الکتروشیمیایی مورد استفاده قرار گرفته است.

💡 The plant uses anaerobic digestion to turn food scraps into biogas, powering lights while shrinking landfill trips dramatically.

این کارخانه از هضم بی‌هوازی برای تبدیل ضایعات مواد غذایی به بیوگاز استفاده می‌کند و ضمن کاهش چشمگیر سفرهای دفن زباله، چراغ‌ها را روشن می‌کند.

💡 Farmers embrace anaerobic digestion, capturing methane from manure and returning nutrient-rich digestate to fields responsibly.

کشاورزان هضم بی‌هوازی را می‌پذیرند، متان را از کود می‌گیرند و هضم غنی از مواد مغذی را با مسئولیت‌پذیری به مزارع بازمی‌گردانند.

💡 City planners pitched anaerobic digestion as infrastructure that smells better than it sounds and pays for itself reliably.

برنامه‌ریزان شهری، هضم بی‌هوازی را به عنوان زیرساختی که بوی بهتری از آنچه به نظر می‌رسد دارد و به طور قابل اعتمادی هزینه خود را جبران می‌کند، مطرح کردند.