Amadis

💡 And there is a selection of rare books behind glass in the reading room, including a 1650 edition of Descartes’s “Méditations” and a volume of “Amadis de Gaule,” published in 1571.

و مجموعه‌ای از کتاب‌های کمیاب پشت شیشه در اتاق مطالعه وجود دارد، از جمله نسخه‌ای از کتاب «تأملات» دکارت مربوط به سال ۱۶۵۰ و جلدی از کتاب «آمادیس دو گل» که در سال ۱۵۷۱ منتشر شده است.

💡 The Amadis de Gaul was translated into English by Anthony Munday in 1619.

کتاب آمادیس دو گل در سال ۱۶۱۹ توسط آنتونی ماندی به انگلیسی ترجمه شد.

💡 Another famous hero and centre of a 14th-century cycle of romance was Amadis of Gaul; its earliest form is Spanish, although the Portuguese have claimed it as a translation from their own language.

یکی دیگر از قهرمانان مشهور و محور یک چرخه عاشقانه قرن چهاردهم، آمادیس اهل گال بود؛ قدیمی‌ترین شکل آن اسپانیایی است، اگرچه پرتغالی‌ها ادعا کرده‌اند که ترجمه‌ای از زبان خودشان است.

💡 Knights like Amadis pledge loyalties that tangle hearts and maps, romance stitched to geography persuasively.

شوالیه‌هایی مانند آمادیس وفاداری‌هایی را متعهد می‌شوند که قلب‌ها و نقشه‌ها را در هم می‌آمیزد، عاشقانه‌هایی که به طرز قانع‌کننده‌ای به جغرافیا دوخته شده‌اند.

💡 Musicians adapted Amadis into a chamber opera, lutes replaced by strings that still ache convincingly.

نوازندگان، آمادیس را در یک اپرای مجلسی اقتباس کردند، و عودها جای خود را به سازهای زهی دادند که هنوز هم به طرز قانع‌کننده‌ای درد می‌کنند.

💡 A publisher revived Amadis for modern readers, footnotes rescuing delight from archaic armor.

یک ناشر، آمادیس را برای خوانندگان مدرن احیا کرد و پاورقی‌ها، لذت را از زره‌های قدیمی نجات دادند.