aid station

💡 When he rolled into a firehouse transformed into an aid station in Kansas, a volunteer had decorated a cookie with “Bottle Claus.”

وقتی او وارد یک ایستگاه آتش‌نشانی در کانزاس شد که به یک ایستگاه امداد تبدیل شده بود، یک داوطلب یک کوکی را با «بطری نوئل» تزئین کرده بود.

💡 Jim Walmsley, the leader of the men's race, passed through this aid station - essentially a sports hall with picnic tables - more than an hour ago, only seconds ahead of fellow American Zach Miller.

جیم والمسلی، پیشتاز مسابقه مردان، بیش از یک ساعت پیش، تنها چند ثانیه زودتر از زک میلر، دیگر آمریکایی، از این ایستگاه امداد - که در اصل یک سالن ورزشی با میزهای پیک‌نیک است - عبور کرد.

💡 Race directors trained aid station crews to track bibs, flag medical concerns, and coordinate with sweep teams when cutoffs approached.

مدیران مسابقه، خدمه ایستگاه‌های امداد را آموزش دادند تا هنگام نزدیک شدن به زمان پایان مسابقه، علائم بیماری را ثبت کنند و با تیم‌های امدادی هماهنگ باشند.

💡 Volunteers at the aid station labeled gels, water, and salt, cheering runners by name during a brutal, sun-scorched marathon stretch.

داوطلبان حاضر در ایستگاه امداد، ژل، آب و نمک را برچسب‌گذاری کرده و در طول یک ماراتن طاقت‌فرسا و آفتاب‌سوخته، دوندگان را با ذکر نام تشویق می‌کردند.

💡 Cyclists remember the mountain aid station for hot soup, spare tubes, and jokes that restored spirits before the final climb.

دوچرخه‌سواران، ایستگاه امداد کوهستان را به خاطر سوپ داغ، تیوب‌های یدکی و شوخی‌هایی که قبل از صعود نهایی روحیه‌شان را بازیابی می‌کرد، به یاد دارند.

💡 On the trail, runners treat the aid station as a relay, handing hydration and encouragement like batons.

در مسیر، دوندگان با ایستگاه امداد مانند یک رله رفتار می‌کنند و آب و نوشیدنی‌های الکلی را مانند باتوم به یکدیگر می‌دهند و تشویق می‌کنند.