يقصد

💡 تزعلش من كلامه، فهو لم يقصد الإساءة، وكان متعبًا فقط.

از حرفش ناراحت نشو، قصد توهین نداشت، فقط خسته بود.

💡 جرحت كلماته مشاعري رغم أنه لم يقصد ذلك.

حرف‌هایش احساساتم را جریحه‌دار کرد، هرچند که منظوری نداشت.

💡 استخدم البائع كلمة معاط في حديثه المحلي، وكان يقصد بها شيئًا من أدوات السوق القديمة.

فروشنده به لهجه محلی خود از کلمه «مَعَت» استفاده کرد و منظورش از آن چیزی از ابزارهای قدیمی بازار بود.

💡 قال أحدهم رنما وهو يبتسم، فظننت أنه يقصد معنى أدبيًا قديمًا.

یکی از آنها در حالی که لبخند می‌زد چیزی گفت و من فکر کردم منظورش یک معنای ادبی قدیمی است.

💡 استعمل الجار لفظ رنخ وهو يضحك، فظننت أنه يقصد شيئًا طريفًا.

همسایه هنگام خندیدن از کلمه «رانخ» استفاده کرد، بنابراین فکر کردم منظور خنده داری دارد.

💡 فهمنا من الكناية أن المتحدث يقصد أكثر مما يذكر بالكلام الصريح.

از استعاره می‌فهمیم که منظور گوینده چیزی بیش از آن چیزی است که صریحاً بیان شده است.

💡 شاهدت کانييت في سطرٍ مائل داخل دفتر الطالب، وكان يقصد بها شيئاً آخر على الأرجح.

من کلمه کانیت را با خطی کج داخل دفترچه دانش‌آموز دیدم، و احتمالاً منظور او چیز دیگری بوده است.

💡 في الصيف، يقصد الكثيرون باستيا للاستجمام والتجول قرب البحر.

در تابستان، بسیاری از مردم برای استراحت و قدم زدن در نزدیکی دریا به باستیا می‌روند.

💡 كتب الطالب حتب في دفتره دون أن يقصد معنى واضحًا.

دانش‌آموز در دفترچه‌اش «هِتِپ» را نوشت، بدون اینکه معنای واضحی را مد نظر داشته باشد.

💡 كتب الناسخ عليهووا في الهامش، وربما كان يقصد صيغة مختلفة من الضمير.

کاتب در حاشیه «آنها» را نوشته است، و احتمالاً منظورش شکل دیگری از ضمیر بوده است.

💡 لا تسي إلى زميلك بسوء، فهو لم يقصد ما فهمته.

از همکارتان بدگویی نکنید؛ منظور او آن چیزی نبود که شما برداشت کردید.