نقول

💡 في الكتابة الصحيحة لا نقول تحت انا بهذه الصورة.

در نگارش صحیح، در این شکل «زیر» نمیگوییم.

💡 في لهجتنا اليومية نقول لسة حين نريد التعبير عن أن الأمر ما زال مستمرًا.

در زبان روزمره وقتی می‌خواهیم بیان کنیم که موضوع هنوز ادامه دارد، می‌گوییم «لسه».

💡 ‬نعمل بالغ نقول اتسرق أو يعمل ليه دقينة وننجر ليه‬ ‫غرة صالة ويقول ليهم انا بقيت معاكم‪

ما مثل بزرگسالان رفتار می‌کنیم، چیزهایی مثل «او را دزدیدند» یا «ریش و سبیل دارد» می‌گوییم، و بعد او به آنها می‌گوید: «من الان با شما هستم».

💡 ‬نعمل بالغ نقول اترسق‬ ‫غرة صالة ويقول ليهم أنا بقيت‬ ‫أو يعمل ليه دقينة وننجر ليه ّ‬ ‫معاكم‪

ما کارهایی مثل این انجام می‌دهیم: «ما می‌گوییم، 'خوب به سالن نگاه کنید''، و او به آنها می‌گوید، 'من هنوز اینجا هستم'، یا ریش می‌گذارد و ما او را با شما می‌کشیم.

💡 لا نقول الكلام بسرعة قبل أن نتأكد من صحته ومصدره الحقيقي.

ما قبل از اینکه از صحت و سقم مطلبی و منبع واقعی آن مطمئن شویم، عجولانه صحبت نمی کنیم.

💡 لا يمكن أن نقول إن الناس يعرف كل شيء، فالعلم لا ينتهي.

ما نمی توانیم بگوییم که مردم همه چیز را می دانند، زیرا علم هیچ وقت تمام نمی شود.

💡 ‬ألنه قد تحيز في مكان‪ ,‬حتى لو لم ْ‬ ‫يكن هناك حاج ٌة ِّ‬ ‫َ‬ ‫ونحن نقول في صالتنا كل يوم هللا أكبر‪.

چون او جانب یک چیز را گرفته است، حتی اگر نیازی به آن نباشد و ما هر روز در نمازهایمان می گوییم، خدا بزرگتر است.