فاصاب

این فعل از ریشهٔ «أصاب» است و به معنی «رسید، برخورد کرد، دچار شد، به هدف خورد» می‌آید. مثلاً در عربی می‌تواند به معنای «او را گرفت / به او رسید» یا «به درستی به هدف زد» باشد. در کاربرد قرآنی و ادبی نیز برای رسیدن آسیب، مصیبت یا اصابتِ تیر و مانند آن به کار می‌رود.