الرحمٰن الله بسم

💡 رددَ المتحدثُ الرحمٰن الله بسم قبل أن يبدأ شرح الموضوع.

سخنران قبل از شروع توضیح موضوع، «بسم الله الرحمن الرحیم» گفت.

💡 كتبَ الناسخُ الرحمٰن الله بسم في بداية المخطوطة بحروفٍ واضحة.

کاتب، رحمان الله، در ابتدای نسخه خطی با حروف واضح «بسم الله» نوشته است.

💡 وُضعت عبارة الرحيم الرحمٰن الله بسم في أعلى الصفحة الأولى من السجل القديم.

عبارت «الرحمن الرحیم، الله، به نام الله» در بالای صفحه اول سند قدیمی قرار داده شده بود.

💡 كانت الرحيم الرحمٰن الله بسم ظاهرة بوضوح على اللوحة الخشبية المعلقة.

کلمات «رحمن الرحیم، خداوند» به وضوح روی پلاک چوبی آویزان قابل مشاهده بود.

💡 قرأ الناسخ الرحيم الرحمٰن الله بسم ثم بدأ بكتابة النص الرئيسي بعده.

کاتب «الرحمن الرحیم، الله، به نام خدا» را خواند و سپس شروع به نوشتن متن اصلی پس از آن کرد.

💡 افتتحَ الطالبُ عرضه بعبارة الرحمٰن الله بسم أمام زملائه.

این دانش آموز ارائه خود را با عبارت «بسم الله الرحمن الرحیم» در مقابل همکارانش آغاز کرد.