دو تای

دوتای. [ دُ ] ( ص مرکب ، اِ مرکب ) طنبور. ( زمخشری ). چنگی که دارای دوتار باشد. ( ناظم الاطباء ). رجوع به دوتا و دوتار شود.

طنبور . چنگی که دارای دو تار باشد .