هارپی
دانشنامه عمومی
هارپی در لغت نامه دهخدا نام سه موجود عجیب الخلقه ٔ بالدار است که چهره ٔ این موجود به چهره ٔ زن و بدن او به کرکس می ماند، ناخن های برگشته دارد و مرگ و کشمکش شدید را تجسم می دهد.
دانشنامه آزاد فارسی
هارْپی
(در یونانی، به معنای رباینده) در اساطیر یونان باستان، روح بادها؛ در افسانه های بعدی، نظیر داستان آرگونات ها، هیولایی مؤنث با چهره ای هولناک و رنگ پریده از فرط گرسنگی و بدن کرکس. هارپی ها معمولاً با دنیای مردگان مرتبط بودند و برطبق باورهای مردم، کسانی را می ربودند که هیچ اثری از آنان نبود، و خود ابزار شکنجه ای بودند که خدایان به کار می بردند. در حادثه ای دختران پاندارئوس را ربودند و به منزلۀ خدمتکار به الهگان انتقام (فوری ها)، تقدیم کردند؛ زیرا پاندارئوس با دادن سگ طلایی خدایان به تانتالوس بدنام، فرزند زئوس، موجبات ناخرسندی آن ها را فراهم کرده بود. تانتالوس از وجود چنین هدیه ای اظهار بی اطلاعی کرد. این واقعه روی مقبرۀ هارپی از کسانتوسِ لوکیا، ترسیم شده است و هم اکنون در موزۀ بریتانیا، در لندن نگهداری می شود. اگرچه تعداد هارپی ها هرگز ذکر نشده است، با این حال از بعضی از آن ها نام برده اند. به روایت هومر، پودارگه اسب های آشیل پهلوان یونانی، را به دنیا آورد. بعدها هِزیود شاعر از آیلو و اُکوپته در مقام دختران تائوماس نام برده است. اما هیچ یک از این دو شاعر هارپی ها را موجودات نفرت انگیزی ندانسته اند. در زمانِ ویرژیل، شاعر رومی، هارپی ها مخلوقات هیولامانندی قلمداد می شدند؛ او از یکی از آن ها با نام کلاینو یاد می کند و آن ها را در استروفادس جا می دهد.