رجم

لغت نامه دهخدا

رجم. [ رَ ] ( ع مص ) سنگسار کردن. ( از اقرب الموارد ) ( ترجمان علامه ترتیب عادل ص 51 ) ( منتهی الارب )( آنندراج ) ( غیاث اللغات ) ( از منتخب اللغات ) ( دهار ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادراللغة زوزنی ) :
طرفداران کوه آهنین چنگ
به رجم حاسدش برداشته سنگ.نظامی.|| سنگ زدن. ( غیاث اللغات ) ( از منتخب اللغات ). زدن کسی را به سنگ. ( ناظم الاطباء ). || فحش ودشنام دادن کسی را. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). دشنام دادن. ( غیاث اللغات ) ( از منتخب اللغات ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || نفرین کردن. ( ترجمان علامه ترتیب عادل ص 51 ) ( تاج المصادر بیهقی ) ( مصادراللغة زوزنی ). || لعنت کردن. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || به فاحشه نسبت کردن کسی را. ( منتهی الارب ). || نشاندار ساختن و سنگ نهادن بر گور. ( از آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). نشاندار ساختن گور را یا سنگها نهادن بر آن. ( منتهی الارب ). نشان گذاشتن بر قبر. ( از اقرب الموارد ). || کُشتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). || تند و تیز رفتن. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). تیز و تند رفتن. ( منتهی الارب ). || بگمان سخن گفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). به پندار سخن گفتن. ( تاج المصادربیهقی ) ( مصادراللغة زوزنی ). || جدایی کردن. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). جدایی کردن از کسی. ( از اقرب الموارد ). || انداختن و پرتاب کردن چیزی را. ( ناظم الاطباء ). انداختن. ( از تاج العروس ) ( از اقرب الموارد ). بینداختن. ( مصادراللغة زوزنی ). || راندن و دور کردن. ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). طرد کردن. ( از اقرب الموارد ). راندن. ( ازغیاث اللغات ) ( از منتخب اللغات ).
رجم. [ رَ ] ( ع اِ ) امری که حقیقت آن معلوم نشود. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). و قولهم : صار رجماً؛ یعنی آگاه نشد بر حقیقت امر آن. ( ناظم الاطباء ).
- رجم بالغیب ؛ از روی گمان و ظن و بدون برهان. ( ناظم الاطباء ).
|| خلیل. || ندیم. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ) ( اقرب الموارد ). || عیب. || دشنام. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || سنگسار. ( ناظم الاطباء ) ( یادداشت مرحوم دهخدا ). سنگباران. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). || راندگی. ( ناظم الاطباء ). || برادر. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ). و رجوع به رَجَم شود. || اسم چیزی که بدان پرتاب کنند. ج ، رُجوم. ( از اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || لعنت. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). || غیب. ( منتهی الارب ) ( تاج العروس ). || جدایی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

فرهنگ معین

(رَ ) [ ع . ] (مص م . ) ۱ - سنگسار کردن . ۲ - دشنام دادن . ۳ - طرد کردن ، راندن .

فرهنگ عمید

۱. (فقه ) سنگسار کردن همسرداری که مرتکب زنا شده.
۲. [قدیمی] پرتاب کردن سنگ، سنگ زدن.
۳. [قدیمی، مجاز] فحش دادن، دشنام دادن.

فرهنگ فارسی

سنگ زدن، سنگسارکردن، دشنام دادن، نفرین کردن
۱ - ( مصدر ) سنگسار کردن با سنگ زدن ۲ - فحش دادن دشنام گفتن . ۳ - نفرین کردن . ۴ - طرد کردن راندن . ۵ - از روی ظن و گمان سخن گفتن . یا رجم سخن بگمان سخن گفتن .
کوهی است به اجا نام کوهی واقع در اجا یکی از دو کوه طی و کسی نتواند ببالای آن صعود کند .

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] رجم به فتح راء یکی از حدود الهی به معنای سنگسار کردن است
رَجْم به سنگسار کردن میگویند.
محل بحث رجم در فقه
جایگاه اصلی عنوان یاد شده باب حدود است؛ لیکن از آن به مناسبت در برخی بابهای دیگر نظیر طهارت و شهادات نیز سخن گفته اند.رجم از حدودی است که در شرع مقدّس برای ارتکاب برخی جرایم مقرر گردیده است.
اسباب رجم
زنا کاری مردِ دارای همسر یا کنیز و نیز زن شوهردار با وجود شرایط آن- علاوه بر صد ضربه تازیانه- موجب ثبوت حدّ رجم است. از برخی قدما ثبوت حدّ رجم در مساحقه و تفخیذ نیز نقل شده است؛ لیکن مشهور قائل به عدم ثبوت آن اند. در جرم لواط حاکم شرع در نحوه کشتن مجرم بین چند راه مخیّر است که یکی از آنها رجم است.
شرایط ثبوت رجم
...
[ویکی الکتاب] معنی رَجِیمٌ: رجم شده و طرد شده (رجم : سنگباران کردن کسی )
تکرار در قرآن: ۱۴(بار)
سنگ زدن. سنگسار کردن «رَجَمَهُ رَجْماً: رَماهُ بِالحِجارَةِ» (اقرب) آن را قتل گفته و گوید اصل آن سنگ زدن است. راغب می‏گوید: رجام به معنی سنگ‏ها و رجم زدن با سنگ و مرجوم به معنی سنگ زده است. . یعنی اگر عشیره تو نبود تو را سنگ‏ها می‏کشتیم بعضی‏ها آن را فحش و شتم گفته‏اند. نظیر این جمله در سوره مریم آیه 46. درباره گفتگوی آزر با ابراهیم و نیز در آیه 18 یس و 20 کهف آمده است و ظاهراً در گذشته این سخن درباره مطلق قتل و کشتن در زیر سنگباران بکار می‏رفته است. *. این سخن قول موسی است در مقابل فرعونیان و ظاهرش همان سنگ زدن و قتل است. راغب می‏گوید: رجم بطور استعاره بر نسبت گمان و توهّم و فحش و طرد اطلاق می‏شود. احتمال دارد که مراد همان نسبت باشد یعنی به خدا پناه بردم که مرا بدروغ نسبت بدهید بعضی گفته‏اند مراد شتم است (مجمع). *. رجیم از اوصاف شیطاتن و جمعاً شش بار در قرآن آمده است و آن به معنی مرجوم و رانده شده است. راغب آن را مطرود از خیرات و از منازل ملائک و طبرسی مطرود از آسمان و زده شده با شهاب‏ها و از بعضی مرجوم به لعنت نقل کرده است. * . از راغب نقل شد که رجم به طور استعاره بر ظنّ اطلاق می‏گردد در صحاح آمده: رجم آنست که شخص روی گمان سخن گوید. در اقرب گوید: «الرجم ان یتکلم بالظن» یعنی از روی گمان و خیال می‏گویند که پنج نفر بودند ششمی سگشان بود.

ویکی واژه

سنگسار کردن.
دشنام دادن.
طرد کردن، راندن.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم