سیاه پوش

سیاه پوش. ( نف مرکب، اِ مرکب ) آنکه جامه سیاه پوشد. || مجازاً، زنگی. حبشی

۱ - (ص فا. ) کنایه از: سوگوار. ۲ - (اِ. ) شبگرد، عسس.

۱. کسی که جامۀ سیاه به تن داشته باشد.
۲. [مجاز] ماتم زده، ماتم دار، عزادار.
۳. (اسم، صفت ) [مجاز] شب گرد، عسس.

( صفت ) ۱ - آن که جامه سیاه پوشد. ۲ - آن که عزادار باشد ماتم زده ماتم دار سوگوار. ۳ - شبگرد عسس میر بازار میر شب. ۴ - کسی که پیشاپیش پادشاه رود و دور باش گوید چاوش. توضیح این گروه در قدیم به جهت هیبت و صلابت سیاه می پوشیدند. ۵ - کسی که شیر ببر و دیگر جانوران درنده را نگاهداری کند جمع: سیاه پوشان
دهی است جزو دهستان کورائیم بخش مرکزی اردبیل شهرستان اردبیل
کسی که جامه سیاه برتن دارد، کنایه ازماتم واندوه

💡 من درین جوش گرم جوشیدم وز تظلم سیاه پوشیدم

💡 بیشتر فروشندگان غلامان سیاه هستند وآنها لباس سیاه پوشیده‌اند.