بریدن هفت خویش

ترکیبی کهن و نادر است و معمولاً به «از خویش بریدنِ کامل» یا «دلبستگی‌های خود را ترک کردن» تعبیر می‌شود. در متون عرفانی، «هفت خویش» ممکن است اشاره‌ای نمادین به مراتب یا جنبه‌های وجود انسان داشته باشد.