واژهای قراردادی در منطق و فلسفه است. «گزاره» به معنی جملهای است که درست یا نادرست بودن آن قابل اثبات باشد و «علیا» به معنای بالاتر یا عالی است، بنابراین «گزگزاره علیا» به گزارهای اشاره دارد که از نظر اهمیت یا مقام بالاتر است، مثلاً در استدلالهای منطقی به یک اصلی یا فرض نخست اطلاق میشود.