شاه عباس یکم صفوی یکی از بزرگترین شاهان سلسله صفویه در ایران بود که از سال ۹۸۸ تا ۱۰۳۸ هجری قمری حکمرانی کرد. او به اصلاحات گسترده در سیاست، اقتصاد، و ارتش پرداخت و موجب تقویت و شکوفایی ایران شد. اهمیت او در تثبیت حکومت مرکزی، مبارزه با امپراتوری عثمانی و توسعه فرهنگی و معماری است.