عجز و نیاز
عبارت عجز و نیاز در معنای عمومی خود، به وضعیت ناتوانی، درماندگی و فقدانِ تواناییِ کافی برای رفع احتیاجات و برآوردن خواستهها، توأم با احساس وابستگی و احتیاج به یاری و حمایت اطلاق میگردد. این اصطلاح، بیانگر حالتی است که در آن فرد یا مجموعهای از افراد، به دلیل محدودیتهای ذاتی یا بیرونی، خود را در موقعیتی مییابند که قادر به تأمین مستقلانه ضروریات خویش نیستند و برای غلبه بر چالشها و رسیدن به مقصود، محتاج تکیه بر منابع، کمکها یا ظرفیتهای خارج از وجود خود هستند. عجز در اینجا میتواند ابعاد متفاوتی را شامل شود: از ناتوانیهای جسمی و فیزیکی گرفته تا ضعفهای فکری، محدودیتهای روانی، و کمبودهای مادی و اقتصادی. در مقابل، نیاز نیز طیف وسیعی از احتیاجات بنیادین فردی مانند نیاز به بقا، امنیت، رشد تا نیازهای پیچیدهتر اجتماعی و معنوی همچون نیاز به تعلق، احترام، معنا را دربرمیگیرد. ترکیب این دو مفهوم، تصویری از وابستگی متقابل میان موجودات و محیطشان، یا میان انسان و خالقش در بستر تفکر دینی و عرفانی را ترسیم میکند. درک مفهوم عجز و نیاز نه تنها در سطح فردی به خودشناسی و پذیرش محدودیتها کمک میکند، بلکه در سطح اجتماعی نیز میتواند بستری برای همدلی، تعاون، و ایجاد ساختارهایی جهت حمایت از اقشار آسیبپذیر فراهم آورد. این درک همچنین میتواند زمینهساز فروتنی و پرهیز از خودبینی در مواجهه با قدرتهای برتر و پیچیدگیهای هستی باشد.
مترادفها
درماندگی و نیاز، بیچارگی
متضادها
توانمندی، بینیازی
جمله سازی با عجز و نیاز
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در لحظات سخت و بحرانی زندگی، انسانها معمولاً با احساس عجز و نیاز به نیرویی برتر روبرو میشوند و به جستجوی آرامش درونی میپردازند.
💡 شاعران بزرگ در آثار خود بارها به موضوع عجز و نیاز انسان در برابر عظمت طبیعت و تقدیر الهی اشاره کرده و آن را توصیف کردهاند.
💡 اعتراف به عجز و نیاز خود در برابر مشکلات، گاهی میتواند اولین قدم برای پیدا کردن راهکارهای جدید و تغییر مسیر زندگی و رسیدن به موفقیت باشد.