لغت نامه دهخدا
چشم فروبستن. [ چ َ / چ ِ ف ُ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) چشم برهم نهادن. چشم بستن. چشم فرودوختن.
- چشم از چیزی فروبستن؛ اعتراض کردن از اعتنا نمودن بشأن آن چیز. ( آنندراج ).
- || صرف نظر کردن از آن چیز:
دلارامی که داری دل در او بند
دگر چشم از همه عالم فروبند.سعدی.- چشم از جهان فروبستن؛ کنایه است از مردن و قطع حیات کردن. رجوع به چشم فرودوختن شود.