لغت نامه دهخدا
گردن شقی. [ گ َ دَ ش َ ] ( حامص مرکب ) تکبر. گردنکشی. ایستادگی در مقابل فرمانی. و رجوع به گردن شقی کردن شود.
گردن شقی. [ گ َ دَ ش َ ] ( حامص مرکب ) تکبر. گردنکشی. ایستادگی در مقابل فرمانی. و رجوع به گردن شقی کردن شود.
۱. تکبر.
۲. سرکشی.
تکبر سرکشی: زگردن شخیهای مینا چه غم که خواهد ملایم شد این زیر و بم. ( طغرا )