واژه چپکن در فرهنگهای لغت قدیمی مانند آنندراج به عنوان نوعی پوشش یا لباس در ایران باستان شناخته میشود. طبق این تعریف، چپکن لباسی بوده که نواحی سینه و شکم را میپوشانده و بندهای آن در قسمت پشت بسته میشده است. بندهای این لباس در قسمت پشت گره میخورد، که این ویژگی میتواند نشاندهندهٔ شباهت آن به برخی از لباسهای سنتی مانند چپکین نوعی نیمتنه یا جلیقهٔ بنددار باشد. احتمالاً به عنوان پوشش روزمره یا زیرلباس مورد استفاده قرار میگرفته است. ممکن است با واژههایی مانند چپک، به معنای چسبیدن یا پوشش تنگ مرتبط باشد.
چپکن
لغت نامه دهخدا
چپکن. [ چ َ ک َ ] ( اِ ) نوعی از پوشش اهل ایران، مثل جامه. ( آنندراج ). نوعی از جامه که سینه و شکم را بپوشاند و بندهای آن در پشت بسته شود. ( ناظم الاطباء ). مخفف چپ افکن، یک قسم لباس نیم تنه بوده. ( فرهنگ نظام ):
وجودش را حمایل سان بیاراست
قبای چپکنش را شد چپ و راست.اشرف ( از آنندراج ).رجوع به چپگن شود.
فرهنگ عمید
نوعی قبا، جامۀ بلند مردانه: وجودش را حمایلسان بیاراست / قبای چپکنش را شد چپ و راست (اشرف: لغت نامه: چپکن ).
فرهنگ فارسی
نوعی از پوشش اهل ایران مثل جامه. نوعی از جامه که سینه و شکم را بپوشاند و بند های آن در پشت بسته شود.
