لغت نامه دهخدا
فرخاگ. [ ف َ ] ( اِ ) گوشتابه و قلیه ای است که بر بالای آن تخم مرغ ریزند، چه فر به معنی بالا و خاگ تخم مرغ را گویند. ( برهان ). فرخواگ. ( حاشیه برهان چ معین ):
روز عید است دو قربانی فربه فرما
درخور قلیه ٔفرخاگ و کبابه ی ْ مرقه ! سوزنی.رجوع به فرخواگ شود.