طاجن
مترادفها
کلاه، تاج
لغت نامه دهخدا
طاجن. [ ج ِ / ج َ ] ( معرب، اِ ) تابه که در آن بریان کنند. طیجن، و هر دو معرّب است. لان الطاءَ والجیم لایجتمعان فی الکلام. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). تابه روغن جوشی. ( دهار ). تابه که چیزی بر آن بریان کنند. ( غیاث از شرح نصاب ). فمما اخذوه ( ای العرب ) من الفارسیة: الطیجن و الطاجن ُ و اصله طابق. ( جمهره ابن درید به نقل سیوطی در المزهر ). و گمان میکنم طاجن و طیجن معرب تیان پارسی باشد و طابق معرّب تابَه و تاوه پارسی. ( یادداشت مؤلف ).
جمله سازی با طاجن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 آشپز معروف در رستوران سنتی، گوشت گوسفند را به همراه سبزیجات تازه در یک طاجن سفالی قرار داد تا با حرارت ملایم و طولانی زمان بپزد.
💡 بوی خوشهای از ادویههای معطر که از داخل طاجن برشته شدهی مرغ در حال خروج بود، تمام مهمانان را در فضای سالن پذیرایی به وجد آورده بود.
💡 در فرهنگ غذایی کشورهای شمال آفریقا، استفاده از طاجن نه تنها یک روش آشپزی، بلکه بخشی جداییناپذیر از سنتهای خانوادگی و مهمانیهای بزرگ محسوب میشود.