تابه بریان
لغت نامه دهخدا
تابه بریان. [ ب َ / ب ِ ب ِ ] ( اِ مرکب ) گوشت پخته را گویند که مانند ماهی در میان تابه با روغن برشته کرده و سیر و سرکه بر آن زده باشند ( برهان ) ( آنندراج ). دم پختیست که بعد پختن گوشت میان روغن گاو برشته می کنند. اگر از شوربای آن ترید کنند لطیفتر آید. ( شرفنامه منیری ). گوشتی که درمیان ماهی تابه پزند. در گیلان ماهی را با روغن سرخ کنند و در آن کمی آب و آب نارنج و ادویه ریزند تا کمی پخته شود آنگاه در آن تخم مرغ زده ریزند و این خوراک را اختصاصاً تابریان ( بتخفیف ) نامند:
تا به بریان چه دگرصحبت بادنجان دید
از شعف سرخ بر آمد بمثال گلنار.بسحق اطعمه.
فرهنگ فارسی
گوشت پخته را گویند که مانند ماهی در میان تابه با روغن برشته کرده و سیر و سرکه بر آن زده باشند دم پختیست که بعد پختن گوشت میان روغن گاو برشته می کنند.
جمله سازی با تابه بریان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 همه جملگی زار و گریان شدند چو ماهی ابر تابه بریان شدند
💡 هر کسی را هوای اطعمه ای است دل صوفی به تابه بریان است
💡 نوح چون بر تابه بریان ساختی واهله بر تابه سنگ انداختی
💡 برای پخت یک تابه بریان اصیل، باید گوشت تازه و ادویه‌های مخصوص را با دقت بسیار زیاد ترکیب کرد تا طعم و عطر آن به خوبی حفظ شود.
💡 در رستوران‌های سنتی، تهیه تابه بریان با استفاده از روش‌های قدیمی و در حرارت ملایم، باعث می‌شود که بافت گوشت بسیار نرم و لذیذ از آب درآید.
💡 میهمانان از خوردن تابه بریان داغ که با برنج زعفرانی و میوه خشک سرو شده بود، بسیار لذت بردند و از کیفیت بالای آن بسیار تعریف کردند.
