لغت نامه دهخدا
( حومانة ) حومانة. [ ح َ ن َ ] ( ع اِ ) جای درشت که نیک بلند نباشد. ج، حومان، حوامین. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ):
بحومانة الدراج فالمتثلم.زهیر ( از منتهی الارب ).|| گیاهی است. ( منتهی الارب ). رستنیی باشد قد آن یک گز و شاخه های آن باریک و سیاه و گل آنرا فرفیزی خوانند گزندگی جانوران را نافعست، گویند عربی است. ( برهان ) ( آنندراج ).ابن بیطار نام آنرا در کلمه ذو ثلاث ورقات [ سه برگیها ] آورده ولکلرک آنرا «پسورال ِ آ» ترجمه کرده است. ( ابن بیطار ). اطریفل. ( ضریر انطاکی ). طریفلن.
