لغت نامه دهخدا
جاخشوک. ( اِ ) داس. آلتی است که زراعت با آن درو کنند. ( لغت فرس اسدی ):
ای خواجه گر بزرگی و اشغال نی ترا
برگیر جاخشوک و برو می درو حشیش.دقیقی.رجوع به جاخسوک شود.
جاخشوک. ( اِ ) داس. آلتی است که زراعت با آن درو کنند. ( لغت فرس اسدی ):
ای خواجه گر بزرگی و اشغال نی ترا
برگیر جاخشوک و برو می درو حشیش.دقیقی.رجوع به جاخسوک شود.