لغت نامه دهخدا
اخدع. [ اَ دَ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از خَدع. فریبنده تر: اخدع من ضب. || ( اِ ) رگ حجامتگاه. رگ گردن. رگ پشت. رگی است در جای حجامت عنق و آن شعبه ای از ورید باشد و آن دو است و مجموع آن دو را اخدعان گویند و یقال فلان شدیدالاخدع؛ ای شدید موضعالاخدع. ج، اخادع. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ).
