لغت نامه دهخدا
مدلص. [ م ُ دَل ْ ل ِ ] ( ع ص ) نرم و تابان گرداننده. ( آنندراج ): دلصت الدرع؛ لیّنتها و ملّستها، برقتها وذهبتها. ( از متن اللغة ). رجوع به تدلیص شود. || جماع کننده در خارج فرج. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). نعت فاعلی است از تدلیص. رجوع به تدلیص شود.
