لغت نامه دهخدا
بایص. [ ی ِ ] ( ع ص ) بائص. از مصدر بوص، به معنی دوری و بعد و فاصله. طریق بائص؛ بعید. ( از اقرب الموارد ). || شتابنده. پیشی گیرنده. ( آنندراج ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟