پائین پرست

حقیر، پست، خوار، فرودست

مغرور، خودبزرگ‌بین، مستقل

پائین پرست. [ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) مطیع. بنده. خدمتکار:
نداری شرم ازین خورشید نوشاد
کنی پائین پرستی چند را یاد.امیرخسرو دهلوی.