لغت نامه دهخدا
گوهرپرست. [ گ َ / گُو هََ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) پرستنده گوهر. پرستنده جواهر. گوهرفروش. گوهری:
پیش عکس تاج تو شمع هوا گوهرپرست
زیر پای دست تو دست سپهر اخترفشان.فرخی.همه پیکری را بدانسان که هست
درو دید رسام گوهرپرست.نظامی.بسی سالها شد که گوهرپرست
نیاورد از این گونه گوهر بدست.نظامی.
