لغت نامه دهخدا
( مرهفة ) مرهفة. [ م ُ هََ ف َ ] ( ع ص، اِ ) مرهفه. تأنیث مرهف. رجوع به مرهف و ارهاف شود. || شمشیر تنک. شمشیر تیز:
دستت همه با مرهفه پایت همه باموقفه
وهمت همه با فلسفه آنکو سفه را هست فل.لامعی ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 81 ).
( مرهفة ) مرهفة. [ م ُ هََ ف َ ] ( ع ص، اِ ) مرهفه. تأنیث مرهف. رجوع به مرهف و ارهاف شود. || شمشیر تنک. شمشیر تیز:
دستت همه با مرهفه پایت همه باموقفه
وهمت همه با فلسفه آنکو سفه را هست فل.لامعی ( دیوان چ دبیرسیاقی ص 81 ).