شاحیه

( شاحیة ) شاحیة. [ ی َ ] ( ع ص ) تأنیث شاحی. ( ناظم الاطباء ). اسبان گشاده دهان. ج، شواحی. گویند: جأت الخیل شواحی؛ یعنی دهان گشاده و گوئی «شحا فاه فحشا لهاه ». ( اقرب الموارد ).