روان برفشاندن

لغت نامه دهخدا

روان برفشاندن. [ رَ ب َ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب )جان فشاندن. رجوع به روان افشاندن شود:
همی برفشانم به خیره روان
خمیده روانم چو خم کمان.فردوسی.

جان فشاندن