مفوهه
مترادفها
سخنور، خوشسخن
لغت نامه دهخدا
( مفوهة ) مفوهة. [ م ُ ف َوْ وَ هََ ] ( ع ص ) امراءة مفوهة؛ زن نیک گویا. || زن سخت آزمند پرخوار. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
اماره مفوهه زن نیک گویا
سخنور، خوشسخن
( مفوهة ) مفوهة. [ م ُ ف َوْ وَ هََ ] ( ع ص ) امراءة مفوهة؛ زن نیک گویا. || زن سخت آزمند پرخوار. ( ناظم الاطباء ).
اماره مفوهه زن نیک گویا