عشیرا
مترادفها
قبیله، عشیره
لغت نامه دهخدا
عشیرا. [ ع َ ] ( اِ ) شعبه ای است از پرده های موسیقی. عشیران. عشرا. ( از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به عشیران شود.
فرهنگ عمید
= عشیران
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - شعبه پنجم از شعب بیست و چهار گانه موسیقی که قدما آن را جزو حسینی می دانستند ولی حسین امروزه از قطعات نوا است شعبه ای از بوسلیک.
جمله سازی با عشیرا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در ساختارهای اجتماعی قدیم، هر عشیرا یا قبیله دارای قوانین و آداب و رسوم خاص خود بود که همه اعضا را متحد میکرد.
💡 تاریخ حیات قبایل در بیابانها نشان میدهد که هر عشیرا برای بقا و امنیت خود، وابستگی شدیدی به سایر اعضای گروه داشت.
💡 روابط میان هر عشیرا با گروههای مجاور، همواره تحت تأثیر موقعیت جغرافیایی و نیازهای اقتصادی و نظامی در آن دوران بوده است.