ابومحمد تلعکبری

[ویکی فقه] تلعکبری از محدّثان نامور امامیه در قرن چهارم است.
تَلَّعُکْبَری، ابومحمدهارون بن موسی بن احمد، از محدّثان نامور امامیه در قرن چهارم (متوفی ۳۸۵). وی از قبیله بنی شیبان و به مکانی به نام تَلّ، در شهرک عُکْبَرا، در ده فرسخی شمال بغداد، منسوب است. نام وی را گاه بدون تشدید «ل» و معمولاً با تشدید ضبط کرده اند. نام اجداد وی، پیش از احمد، دو گونه ثبت شده است. تاریخ ولادت وی معلوم نیست، ولی با توجه به این که از احمدبن ادریس اشعری (متوفی ۳۰۶)، محدّث معروف قمی، حدیث شنیده ظاهراً در اواخرقرن سوم به دنیا آمده است.
زندگی و مشایخ تلعکبری
از زندگی تلعکبری اطلاعات چندانی در دست نیست. بیشتر آگاهیهای ما در این زمینه، گزارشهایی است که به استادان وی و اخذ حدیث وی از ایشان اشاره دارد. وی در خانه محمد بن هَمّام (متوفی ۳۳۶) از احمدبن ادریس اشعری روایاتی شنیده بوده است. محمدبن همّام رئیس محدّثان شیعه در بغداد بود و احمدبن ادریس، احتمالاً در راه حج، که با مرگش در میانه راه به انجام نرسید، در بغداد مهمان وی شده بود. در دلائل الامامه، روایتی از حضرت علی علیه السلام در بصره، و ظاهراً در باره جنگ جمل، آمده که تلعکبری آن را از محمدبن جریر طبری روایت کرده است.مقایسه این سند با دو سند مشابه در تاریخ طبری درباره وقایع جنگ جمل نشان می دهد که استاد تلعکبری، مؤلف تاریخ طبری است، نه محمدبن جریر طبری صاحب کتاب المسترشد فی الامامه.از دیگر استادان اوائل عمر تلعکبری، ابوبکر محمدبن محمدبن سلیمان باغَنْدی (متوفی ۳۱۲) است وی نیز ساکن بغداد و پیرو مذهب اهل سنت بود. بیشتر استادان اوایل عمر تلعکبری در بغداد بوده اند و ظاهراً تلعکبری در دهه های نخستین عمر در بغداد می زیسته است.