شوخ

شوخ. ( اِ ) چرک. ( فرهنگ جهانگیری ). چرک جامه که به تازی آن را وسخ گویند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). وسخ. ( یادداشت مؤلف ). وسخ و کرس و ریم و کلخج باشد که بر تن و جامه نشیند و گروهی از عامه چرک گویند. ( از لغت فرس اسدی ). چرک جامه وچرک بدن. ( غیاث اللغات ). چرکی باشد که بر بدن و جامه نشیند و بعربی وسخ گویند. ( برهان ). چرک و وسخی که بر بدن و جامه نشیند. ( از ناظم الاطباء )

(اِ ) چرک، ریم.
(ص. ) ۱ - گستاخ، بی حیا. ۲ - زنده دل، خوشحال. ۳ - دزد. ۴ - خوشگل.

💡 نغمه شوخی که زد بر کاسه منصور سنگ دور اول از لب پیمانه ما شد بلند

💡 مگر از پرده بیرون آمد آن شوخ پری پیکر که یک سر آشکارا شد همه اسرار پنهانم

💡 ما اولین بار در سال ۱۹۷۱ وقتی که من دوران دانشگاهم را سپری می‌کردم و جابز هنوز به مدرسه می‌رفت با همدیگر آشنا شدیم. یک دوست به من گفته بود که خوب است با استیو جابز آشنا بشوم چون او هم از الکترونیک خوشش می‌آید و از آن گذشته شوخ‌طبع هم می‌باشد.

💡 برناردی در سال ۱۹۸۵ در ۷۴ سالگی «سخت پوست، طاس و عینکی» توصیف شد و چهار سال بعد گفته شد که او «حس شوخ‌طبعی شیطانی» داشت.