لغت نامه دهخدا
گونده مار. [ گُن ْ دِ ] ( اِخ ) پسر گونده بو که شیلدبر و کلوتر او را در اوتون مغلوب ساختند.
گونده مار. [ گُن ْ دِ ] ( اِخ ) پسر گونده بو که شیلدبر و کلوتر او را در اوتون مغلوب ساختند.
پسر گنده بو که بسال ۵۳۲ م. بدست پسران کلویس مغلوب گردید.
پسر گونده بو که شیلد بر و کلوترا را در اوتو مغلوب ساختند.