لغت نامه دهخدا
گاوبنده. [ ب َ دَ / دِ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) بنده گاو. بکار برنده گاو. خربنده: فدادون، شتربانان وچوپانان و گاوبندگان و کشاورزان... ( منتهی الارب ).
گاوبنده. [ ب َ دِ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه، واقع در 10000گزی شمال کرمانشاه و 1000گزی جنوب شوسه کردستان، کنار قره سو، دشت، سردسیر. دارای 500 تن سکنه. آب آن از قره سو. محصول آنجا غلات و خیار دیمی، لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری است. اتومبیل میتوان برد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).