لغت نامه دهخدا
کینه داشتن. [ ن َ / ن ِ ت َ] ( مص مرکب ) دشمنی داشتن. عداوت داشتن:
همانا که کاوس بد کرده بود
جهان آفرین را بیازرده بود
که دیوی چنین بر سیاوش گماشت
ندانم چه زآن بی گنه کینه داشت.فردوسی.چو خواهد ز دشمن کسی زینهار
تو زنهارده باش و کینه مدار.فردوسی.آب زدند آسیای کام ز کینه
کینه چه دارند کآسیا به کفاف است.خاقانی.
